رفتن به محتوای اصلی
سوباتان

سوباتان

ییلاق سوباتان که در گویش محلی سووتون گفته می شود، در ۲۲ کیلومتری ضلع غربی شهر لیسار از توابع شهرستان تالش واقع شده است. این روستای بی نظیر به فاصله ی ۳۶ کیلومتر از شمال غرب شهر تالش و همچنین ۲۱ کیلومتری جنوب شرقی دریاچه نئور قرار دارد. سوباتان از شرق به جنگل های انبوه تالش ( لیسار)، از غرب به ییلاقات سرسبز اردبیل و دریاچه زیبای نئور می رسد. این خطه که در ارتفاع ۱۹۰۰ تا ۲۵۰۰ متر از سطح دریا دیده می شود، از شمال به رود خانه خروشان لیسار و ییلاقات خطبه سرا، و از جنوب به مناطق ییلاقی آسبومار جوکندان منتهی می شود. با مجله ی گردشگری آرادسیر همراه شوید و از این طبیعت به یاد ماندنی دیدن کنید.

برخی معتقدند به علت وجود حفره ایی که سیلاب های اطراف در آن می ریزند، این منطقه به نام سوباتان یعنی محل فرو رفتن آب شهرت پیدا کرده است. عده ی دیگری می گویند سو به تالشی یعنی گلپر و وتون به معنای روییدن است. از آنجایی که در این منطقه گلپر به وفور رشد می کند، تالشی ها این ییلاق را سواتون یا سووتون نامیده اند. هر سال بیش از ۵۰ تن دانه ی گلپر از سوباتان بدست می آید.

این شهرک زیبای ییلاقی محل سکونت صدها خانواده ی لیساری است که در فصل های بهار و تابستان و بخشی از پائیز، در آن اقامت دارند. این خطه از چشمه هایی پر آب و هوایی عالی برخوردار است و زمین های سرسبز آن به زیبایی و جذابیت سوباتان افزوده است. در داخل و اطراف سوباتان گورستان های متعددی که قذمت آن ها به هزاران سال قبل بازمی گردد و نشان از تاریخ و تمدن کهن این سرزمین دارد. کشف دو گور کلان سنگی در قوری دره و محله نومندانی‌ها اثباتی بر این ادعا است.

این سرزمین شگفت انگیز که از طبیعت بی مانندی بهره می برد، مناطق دیدنی زیادی دارد. از جمله ی جاذبه های بی نظیر آن می توان به چشمه باتمان بلاق ( میان سوباتان و آسبومار)، غار طبیعی گنج خانه، سرچشمه ی اصلی قنات سلسال ( که به قلعه ی سلسال لیسار می ریزد )، زمین اسب دوانی ( منطقه ای هموار و مشرف به سوباتان بوده و در نزدیکی بیده پشت واقع شده است) و آبشار ورازان ( در ۴ کیلومتری غرب سوباتان ) اشاره کرد. افزون بر این موارد، مناطق هاچا داش، ساری داش، مجمع داش، سیاه چادرهای عشایری اطراف سوباتان، پارک طبیعی و جنگلی آلچالق، آبشار ماهار واقع در روستای ماهار، بازارچه سنتی سوباتان، موزه مردم شناسی عشایری سوباتان، منطقه کاندی کت در ساری بلاغ، و گودال های سنگی واقع در غرب کاندی کت میزبان گردشگران بسیاری تا کنون بوده است.

در این منطقه ی ییلاقی به مانند سایر نقاط عشایرنشین غذاهای محلی خاصی تهیه می‌شود که از جمله ی آن ها پندیره ویسوج، سوجا دیله، قورما، قورتماج، سیرجینه، کله پلو، پته، و قوزلی بریان بسیار لذیذ هستند. سوجا دیله به معنی خوراک آبداری است که با گوشت پرچرب گوسفند می پزند. گوشت گوسفند را خرد می کنند و در مخلوطی از روغن و کره می پزند. بعد کمی ماست روی آن می ریزند و با حرارت ملایم می گذارند تا اصطلاحا جا بیفتد. پندیره ویسوج یا پنیر سرخ شده یکی دیگر از خوراکی هایی است که باید بچشید. پنیر تازه را که جوشانده اند، در روغن سرخ کرده و با برنج میل می کنند. گوزلی بریان یا بره بریان، بره کامل را در آب می پزند. بعد شکمش را با گردو، سبزی محلی و ادویه پر می کنند. این غذا را سوباتانی ها در جشن ها سرو می کنند.

در سوباتان بانوانی دیده می شوند که در کنار کلبه ها نشسته اند و نان می پزند. سوباتانی ها نانی به اسم سوجاتون دارند. برای پختن این نان، بعد از داغ شدن ساج چانه های خمیر را که قبل تر آماده شده با وردنه روی تخته ی مخصوص خمیر‌گیری به شکل دایره درمی‌آورند و آن را روی ساج قرار می دهند. نان کومبه هم نوع دیگر نان در این منطقه است. برای درست کردن این نان، خمیر را چانه می‌کنند. بعد از پهن کردن، خمیر را روی خاکستر داغ آتش قرار داده و رویش را هم با خاکستر داغ می پوشانند. نان از دو طرف بالا و پایین پخته و سرخ می شود. بعد از آماده شدن با پارچه ی تمیزی خاکسترهای آن را می گیرند و روی نان را با روغن محلی آغشته می کنند. این مدل نان با شیر یا چای میل می شود. برای رسیدن به سوباتان از رشت به هشت پر، و از هشت پر به سمت جاده اق‌اولر بروید. ناگفته نماند که در هشت پر باید خودروهای شخصی تان را پارک کنید و با نیسان های محلی به سمت سوباتان بروید و پس از رسیدن به مقصد، در بازار محلی آن پیاده شوید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بازگشت به بالا
جستجو