رفتن به محتوای اصلی
جزیره سرخ هرمز

جزیره سرخ هرمز

جزیره سرخ هرمز در ۱۶ کیلومتری بندرعباس و در خلیج فارس، به شکل بیضی و گنبدی نمکی واقع شده است. این جزیره به دلیل موقعیت جغرافیایی و مجاورت با تنگه هرمز، کلید خلیج فارس نامیده می شود و شهر میناب کنونی بر روی خرابه‌های این بندر بنا شده است. هرمز قدیم در اوایل عهد مغول تجارت پر رونقی داشت. ۷۰۰ سال قبل با هجوم مغول ها، مردم شهر هرمز ابتدا به جزیره قشم و سپس به جزیره هرمز که در آن زمان زرون ( بندرعباس کنونی ) نامیده می شد نقل مکان کردند و شهری بنا کردند که آن را به یاد شهر قدیم خود هرمز نامیدند. دعوت می کنم با مجله ی گردشگری آرادسیر همراه شوید و از این منطقه ی بی نظیر دیدن نمایید.

عظمت شهر و جزیره هرمز بقدری بر سر زبان ها افتاد که تا دو قرن بعد، زمانی که پرتغالی‌ ها آن جا را اشغال کردند، مرکزولایت های خلیج فارس از جمله بحرین به شمار می رفت. شاه عباس در سال ۱۶۲۲ میلادی جزیره هرمز و سواحل جنوبی ایران در خلیج فارس را از پرتغالی‌ ها پس گرفت و شهرهای هرمز و گمبرون را خراب کرد. او بندر عباس کنونی را بر خرابه‌ های گمبرون بنا کرد. در مسیر دریایی قشم به جزیره هرمز کوه های زرد، سفید و قرمزی مشاهده می شود. در میان این کوه‌ها، کوه سرخ رنگی به نام گلک وجود دارد که خاک آن خوراکی است و مردم محلی خاک سرخ آن را در غذایی محلی غذا به نام سوراغ، در طبخ ماهی، و نان، و همچنین تهیه ی ترشی، مربا و سس استفاده می کنند. کوه گلک با ارتفاعی حدود ۲۰۰ متر در جنوب جزیره هرمز واقع شده و خاک آن در صنایع سرامیک سازی و رنگ‌سازی نیز مورد بهره برداری قرار می گیرد.

سطح جزیره هرمز متشکل از طبقات رسوبی و آتشفشانی است. طبقات نمکی به شکل تپه‌، بیشتر این جزیره را پوشش داده اند که جنس آنها اغلب از نمک خوراکی است. مرتفع ترین نقطه آن ۱۸۶ متر از سطح دریا گزارش شده است و بزرگترین آن ها ۸ کیلومتر قطر دارد. استخراج و صدور خاک سرخ جزیره ی هرمز یکی از مهم‌ ترین منابع درآمد اهالی آن محسوب می شود. از دیگر معادن این جزیره نمک آبی و سنگ لاشه را می توان نام برد. مرکز این جزیره، شهر هرمز است. در گذشته آب شرب هرمز از چاه‌ های آن تامین بدست می آمد. اکنون به‌ علت بارش‌های اندک و خشکسالی، آب را با شناور از بندرعباس به هرمز منتقل می کنند و در آب‌انبارها نگه می دارند. در سال ۱۳۸۸ آب‌شیرین‌ کنی راه‌اندازی شد و به مشکل آب مردم جزیره هرمز پایان داد.

از آن جایی که خاک هرمز از انواع گوناگون خاک‌ تشکیل شده و تنوع بالایی دارد، به بهشت زمین‌شناسی شهرت پیدا کرده است. جزیره ی هرمز از تپه ها ، کوه‌های آتشفشانی و نمکی تشکیل شده که بلندترین نقطهٔ آن ۲۱۰ متراست. جلگه های پست و هموار زیبایی آن را در بر گرفته و معادن خاک سرخ و نمک سفید آن زبانزد شده اند. از دیگر جاذبه های دیدنی این خاک شگفت آور موزه دکتر نادعلیان را می توان نام برد. در این موزه و نگارخانه ی دائمی آثار این هنرمند محیطی برجسته در عرصه های بین المللی به منظر عموم گذارده شده است. آثار دکتر نادعلیان در بیش از هفتاد کشور دنیا به نمایش در آمده است. این موزه در محله ی قدیمی شهر هرمز قرار دارد و اولین بار در نوروز سال ۱۳۸۸ با عنوان هنرمند سرا مورد توجه قرار گرفت. نمونه هایی از آثار باستانی و فرهنگ بومی جزیره نیز در موزه مشاهده می شود. علاوه بر این در نگارخانه این موزه آثار هنری زنان جزیره هرمز و قشم برای فروش در دسترس است. مکان دیدنی دیگری که در این خاک زیبا واقع شده دره ی رنگین کمان هرمز است. این دره با بیش از هفتاد طیف رنگی متفاوت از توجه خاصی برخوردار است. تنوع سنگ‌ ها و کانی‌ های مختلف هرمز محلی بسیار جذاب برای گردشگران زمین شناس مهیا کرده است. طیف رنگ‌های زرد، سرخ، نقره‌ای و سیاه اغلب از ترکیبات رسی و اکسید آهن تشکیل شده اند و خاک‌های سفید، آبی، صورتی و خاکستری از ترکیبات آتش‌فشانی حاصل شده اند. وجود این پدیده های طبیعی چشم گیر، به جزیره ی هرمز، موقعیت این منطقه را در صنعت گردشگری تثبیت کرده است.

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بازگشت به بالا
جستجو